مجله پیرسینگ
تاریخچه پیرسینگ
تاریخچه پیرسینگ: هنری قدیمیتر از چیزی که فکر میکنی
خیلیها فکر میکنن پیرسینگ یه مد جدیده که با نسل جوون و فرهنگ پانک وارد دنیا شده. اما واقعیت اینه که سوراخ کردن بدن یکی از قدیمیترین رسمهای بشره و ردپاش رو تقریباً توی همهی تمدنهای بزرگ میشه پیدا کرد. توی این مقاله سفر چندهزارسالهی پیرسینگ رو از دنیای باستان تا امروز مرور میکنیم.
قدیمیترین شواهد: یخمرد الپ
قدیمیترین نمونهی شناختهشدهی پیرسینگ به مومیایی مردی برمیگرده که سال ۱۹۹۱ توی کوههای الپ، مرز ایتالیا و اتریش، پیدا شد. این مرد که بهش «اوتزی» یا «یخمرد» میگن، حدود ۵۳۰۰ سال پیش زندگی میکرده و لالهی گوشهاش سوراخ و بهاندازهی چند میلیمتر گشاد شده بود. این یعنی پیرسینگ حداقل از عصر مس وجود داشته و هدفش فقط ظاهر نبوده؛ محققا دربارهی نقش آیینی یا حتی درمانیش هم بحث میکنن.

مصر باستان
مصر باستان یکی از جاهایی بود که پیرسینگ جایگاه ویژهای داشت. بررسی مومیاییها نشون میده گوشهای سوراخشده بین مصریها رایج بوده و مومیایی توتانخامون هم لالهی گوش سوراخشده داشته. طبق روایتهای معروف، پیرسینگ ناف هم با فرعونها و طبقهی حاکم ارتباط داشته، هرچند شواهد قطعی برای این ادعا کمه و محققا در موردش با احتیاط حرف میزنن.
ایران باستان و بینالنهرین
نقشبرجستههای تخت جمشید و آثار باستانی ایران و بینالنهرین نشون میدن که سوراخ کردن گوش بین زنها و مردها رایج بوده و علامتی از جایگاه اجتماعی و قدرت به حساب میاومده. در این تمدنها پیرسینگ بخشی از هویت و نمود اجتماعی آدمها بوده.
پیرسینگ بینی در خاورمیانه و هند
قدیمیترین اشارهها به پیرسینگ بینی به حدود چهار هزار سال پیش و خاورمیانه برمیگرده. بعدها توی قرن شانزدهم میلادی، این رسم همراه با امپراتوری مغول وارد هند شد و اونجا به یه سنت ریشهدار تبدیل شد. توی فرهنگ هندی، پیرسینگ سمت چپ بینی با زنانگی، ازدواج و باروری گره خورده و هنوز هم توی مراسم عروسی هندیها اهمیت زیادی داره.
پیرسینگ در فرهنگهای قبیلهای
قبایل مختلف در آفریقا، آمریکای جنوبی، آسیا و اقیانوسیه پیرسینگ رو به شکلهای متنوعی انجام میدادن:
- گوشهای کشیده: قبیلهی ماسایی در آفریقای شرقی گوشهای کشیده رو نشونهی بلوغ و زیبایی میدونست.
- لبهای گشاد: قبایلی مثل مورسی و سورما در اتیوپی و بعضی قبایل آمازون لب پایین رو بهشکل ویژهای گشاد میکردن که نشونهی جایگاه اجتماعی بود.
- پیرسینگ بینی و لب در اقیانوسیه: بین ماوراییها و مردم پاپوآ، پیرسینگ بخشی از آیینهای گذار و هویت قبیلهای بود.

آمریکای مرکزی: پیرسینگ بهعنوان آیین مقدس
مایاها و آزتکها پیرسینگ رو در آیینهای مذهبی به کار میبردن. کاهنان و بزرگان گاهی زبان یا گوششون رو سوراخ میکردن تا با خدایان ارتباط برقرار کنن. برای این تمدنها، پیرسینگ فقط یه انتخاب ظاهری نبود، بلکه عملی مقدس و معنوی به حساب میاومد.
روم باستان و روایتهای معروف
بین مردم پیرسینگ نوک سینهی سربازان رومی معروفه. طبق این روایت، سربازها با این کار شجاعت و وفاداریشون رو نشون میدادن. با این حال، مورخان معتقدن شواهد محکمی برای این ادعا وجود نداره و بیشتر یه داستان محبوبه تا یه واقعیت اثباتشده.
اروپا: از رنسانس تا دریانوردها
توی اروپای قرن شانزدهم و هفدهم، سوراخ کردن گوش بین مردهای اشراف رایج شد و چهرههایی مثل ملکه الیزابت اول و درباریانش این مد رو رونق دادن. دریانوردها هم گوشِ سوراخشده داشتن و این عادت به رسمها و افسانههای دریایی گره خورد. بعد از اون، پیرسینگ بهتدریج از مد افتاد و توی جامعهی غربی قرنها به حاشیه رفت.
احیای پیرسینگ در قرن بیستم
نقطهی عطف تاریخ مدرن پیرسینگ به دههی ۱۹۷۰ برمیگرده. همزمان با ظهور جنبش پانک، پیرسینگ بهعنوان نماد اعتراض و آزادی بدن دوباره جون گرفت. توی همین دوران، آدمهایی مثل «فقیر موسفر» با معرفی مفهوم «مدرن پریمیتیو» به دنیا نشون دادن که پیرسینگ ریشهی فرهنگی عمیقی داره. در سال ۱۹۷۵ اولین استودیوی تخصصی پیرسینگ توی لسآنجلس افتتاح شد و کمکم این هنر شکل حرفهایتری پیدا کرد.
پیرسینگ امروز
امروز پیرسینگ از حاشیه به جریان اصلی جامعه رسیده. توی جهان امروز پیرسینگ رو آدمهایی با سبکهای زندگی مختلف انجام میدن؛ از دانشجو و هنرمند گرفته تا کارمند و ورزشکار. فرق مهم پیرسینگ امروز با گذشته اینه که حالا استودیوهای تخصصی، سوزنهای استریل و پیرسرهای آموزشدیده کنار هم کار میکنن و ایمنی، اولویت اصلیه.
جمعبندی
پیرسینگ فقط یه مد زودگذر نیست؛ زبانی جهانیه که هزاران سال آدمها باهاش هویت، اعتقاد، جایگاه اجتماعی و زیبایی رو نشون دادن. اگه تصمیم گرفتی وارد این دنیا بشی، در واقع داری بخشی از یه سنت بسیار قدیمی رو ادامه میدی. برای اینکه اولین تجربهت بیدغدغه باشه، حتماً پیش پیرسر حرفهای و در محیط استریل اقدام کن.